Elke  vrouw tussen 25 en 65 jaar laat best een uitstrijkje nemen. Dit kan bij uw huisarts of bij uw gynaecoloog.  Afhankelijk van uw leeftijd moet dit elke 3 of 5 jaar. 

Tijdens een uitstrijkje nemen we met een borsteltje cellen af van de baarmoederhals. Dit bezorgen we aan ons labo pathologie. Zij kijken na of zij veranderingen kunnen zien die kunnen leiden tot baarmoederhalskanker. 
Meer info: brochure afwijkend uitstrijkje

Onze gynaecologen schrijven voorschriften uit voor anticonceptie die u bij de apotheek kan halen. Daarnaast plaatsen (en verwijderen) ze ook spiraaltjes en staafjes. 

• Premenopauzaal bloedverlies: Bloedverlies dat optreedt voor de menopauze. Dat kan hevig bloedverlies zijn tijdens de menstruatie, tussentijds bloedverlies of beide.
   
• Postmenopauzaal bloedverlies: Dit is bloedverlies dat u ontwikkelt na de menopauze. In dit geval plant u best een afspraak voor een controle Dit laat u best nakijken bij een gynaecoloog.

Gynaecologische infecties zijn infecties van de vrouwelijke geslachtsorganen. De meest voorkomende zijn schimmelinfecties, bacteriële infecties en virale infecties.

Typische symptomen zijn jeuk, irritatie, afwijkende afscheiding, pijn bij het plassen of vrijen en in sommige gevallen ook koorts of buikpijn. 

Als u regelmatig last heeft van buikpijn in de onderbuik, kan uw huisarts u doorverwijzen naar een gynaecoloog voor verder onderzoek.

Dit is een echografie waarbij we de baarmoeder en eierstokken in detail in beeld brengen. 

Meestal gaat het om een vaginale echografie. Afhankelijk van de situatie kunnen we beslissen om de echografie toch via de buik uit te voeren.

Na het plaatsen van een speculum in de vagina neemt de gynaecoloog met een klein borsteltje cellen af van de baarmoederhals. Deze cellen worden nadien verder onderzocht in het laboratorium.

Het onderzoek is niet pijnlijk, maar kan oncomfortabel aanvoelen. Na het onderzoek kan er een beetje bloedverlies optreden.

Vrouwen tussen de 25 en 65 jaar worden aangeraden om regelmatig een uitstrijkje te laten nemen. Het is een belangrijk onderzoek om baarmoederhalskanker tijdig op te sporen. Dit onderzoek wordt terugbetaald door het ziekenfonds. Tussen uw 25 en 29 jaar dient dit onderzoek elke 3 jaar te gebeuren, vanaf 30 jaar is dit elke 5 jaar.

Een wisser is een soort van wattenstaafje dat we even tegen de vagina rollen. Het slijm dat we zo opvangen, kunnen we onderzoeken om een vaginale infectie uit te sluiten.

Met gebruik van een speculum en pipelle (een fijn buisje) neemt de gynaecoloog een staaltje van het baarmoederslijmvlies. 

Met een kleine camera kijkt de gynaecoloog via de vaginale tot in de baarmoeder. Tijdens dit onderzoek wil de gynaecoloog eventuele afwijkingen van het baarmoederslijmvlies zoals poliepen, fibromen, … opsporen.

Na een afwijkend uitstrijkje is er soms een aanvullend onderzoek nodig onder de vorm van een colposcopie. Het onderzoek gebeurt gewoon op de dienst gynaecologie, tijdens een afspraak. Er wordt zoals bij het uitstrijkje een speculum in de vagina geplaatst. Vervolgens brengt de gynaecoloog een verdunde azijnzuuroplossing aan op de baarmoederhals. Met de colposcoop kijken we meer in detail naar de baarmoederhals. De colposcoop is een soort van microscoop. 

Soms nemen we ook biopsies af van de baarmoederhals om een letsel beter te kunnen onderzoeken. Dit kan een beetje bloedverlies geven.

Het onderzoek duurt ongeveer 10-15 minuten.

Wanneer er na de colposcopie een letsel blijkt te zijn dat verwijderd moet worden, gebeurt er een conisatie of LLETZ. Deze ingreep duurt ongeveer 15 minuten en kan vaak op afspraak op onze dienstgebeuren. Soms moet de ingreep onder algemene anesthesie (verdoving) gebeuren in het operatiekwartier.

De gynaecoloog plaatst een speculum in de vagina. Vervolgens verdoven we de baarmoederhals plaatselijk met een tandartsenspuitje . Dit is meestal niet erg pijnlijk. 

Met een lusvormig elektrisch draadje verwijdert de gynaecoloog een stukje van de baarmoederhals . Hierna stippen we de wonde die is ontstaan, aan aangestipt met een elektrische elektrode. Zo laten we het bloedverlies stoppen.

Het stukje dat werd verwijderd, bezorgen we aan de anatomopatholoog voor verder onderzoek in het laboratorium.